The way home คุณยายผม ดีที่สุดในโลก

ซังวู เขาเกิดและเติบโตในเมืองใหญ่ ขณะที่ คุณยายที่เป็นใบ้ของเขา กลับใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ในต่างจังหวัด หลังจากถูกบีบให้ต้องไปใช้ชีวิตกับคุณยาย เด็กชายซังวูได้มีโอกาส เรียนรู้ความหมายของชีวิตมากขึ้น ซีรี่ย์เกาหลี แนะนำ

เรื่องย่อ

เรื่องราว เริ่มจาก แม่พา ซังวู เด็กชาย 7 ขวบ จากเมืองหลวงมาอยู่กับยายในชนบท ยายของซังวูเป็นใบ้ ซังวูเด็กแสบที่ไม่ชอบที่นี่และไม่ชอบยายใบ้คนนี้ แต่ละคืนผ่านไป ซังวูไม่เคยสนใจยายนอกจากของเล่น เกมส์กด และอาหารกระป๋อง เมื่อแบตเตอรี่เกมส์กดหมด ยายไม่มีเงินซื้อก้อนใหม่ให้ ซังวูจึงขโมยปิ่นแล้ววิ่งออกไปที่ร้านขายของ แต่ที่นั่นไม่มีแบตเตอรี่ขาย วันหนึ่งเขาอยากกินไก่เคเอฟซี ท่ามกลางลมพายุ ยายหาไก่มาให้ ซึ่งเป็นเพียงไก่ต้มเท่านั้น ซังวูโวยวายร้องไห้แต่กินด้วยความหิว ขณะที่ยายล้มป่วยลง ซังวูจึงคอยดูแลใกล้ชิด และคืนปิ่นปักผมให้กับยาย เสมือนเป็นการขอโทษในสิ่งที่ทำอยู่ เมื่อยายหายดี ด้วยเงินเพียงเล็กน้อยที่ขายผักได้ ยายซื้อรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่ให้ซังวู พาไปทานอาหารที่ภัตตาคาร แต่ยายกินเพียงของกินเล่นและชาเขียว ยายส่งท๊อฟฟี่ให้ซังวู และส่งซังวูขึ้นรถเมล์กลับ ซังวูยืนคอยยายที่ป้ายรถเมล์ ยายเดินกลับมาทั้งถือของและเปียกชุ่ม นั่นเป็นเพราะยายไม่มีเงินพอจ่ายค่ารถเมล์สำหรับสองคน

เมื่อถึงเวลาที่ซังวูต้องกลับ เขาก็แพ็คของเล่นใส่รถลาก ยายช่วยเอากระดาษห่อเครื่องเล่นเกมส์ของ ซังวูลากรถจนหกล้ม ในขณะที่หาอะไรมาเช็ดหัวเข่า ก็เจอกับสิ่งที่หุ้มบนเกมส์เครื่องที่ยายห่อไว้ "เงิน 1,000 วอนพับครึ่ง เพียงพอสำหรับค่าแบตเตอรี่" ซังวูร้องไห้แล้ววิ่งไปหายาย คืนนั้นซังวูพยายามสอนให้ยายที่ไม่เคยรู้หนังสือ ให้เขียนจดหมายถึงเขา แต่ยายก็ไม่สามารถเขียนได้ เขาบอกกับยายทั้งน้ำตาว่า “ ถ้ายายป่วย แค่ส่งโปสการ์ดเปล่าๆ ให้เขา เขาจะได้รู้ "

ในวันที่ยายหลานต้องจากกัน ซังวูส่งของบางอย่างให้กับยาย และรีบวิ่งขึ้นรถ ยายถือโปสการ์ด 5 ใบ ทั้งหมดเขียนชื่อและที่อยู่ของซังวู และในช่องผู้ส่งเขียนว่า “ จากยาย" เขาวาดภาพ “ยายที่กำลังป่วย" ซึ่งบรรยายถึงยายกำลังป่วย หรือคิดถึง

การดำเนินชีวิตในชนบท และความผูกพัน อันเป็นประสบการณ์ล้ำค่า จะยังคงอยู่กับซังวูตลอดไป และในตอนท้าย หนังเรื่องนี้จบด้วยคำว่า "ภาพยนตร์เรื่องนี้ อุทิศแด่ผู้เป็นยายทุกคน"